Het is nooit af....


Chagrijnig staar ik naar mijn scherm. Ik ben bezig met de website en het klopt niet. Iets klopt er niet. Alles in mij schreeuwt, maar ik kan mijn vinger er niet op leggen. Ik zeg tegen mijzelf dat ik het los moet laten. Dat ik er afstand van moet doen. Dat ik een frisse blik moet werpen over een uurtje of twee. Hoe harder ik dat tegen mijzelf zeg, hoe meer ik dit vast pak. Loslaten? Ben je gek. Dit mag pas losgelaten worden als het af is. Als het klopt. Een gevecht. Alsof er daadwerkelijk een duiveltje en een engeltje op mijn schouders zitten.